Inmiddels zijn we weer zeven maanden verder sinds ons laatste verslag. 
In die periode is er niets meer geschreven omdat de zorg voor Prijnie heel intensief was.

De ziekte sloopte in ras tempo haar lichaam. Een boek zelf lezen lukte niet meer omdat ze de pagina's niet meer om kon slaan.
Slikken werd steeds moeilijker en het praten werd steeds lastiger.

De laatste keer (4 maanden geleden) dat haar longcapaciteit werd werd gemeten had ze nog 43 procent.
De saturatie liep daardoor verder achteruit waardoor ze een verhoogde hartslag kreeg.
Om dat op te vangen kreeg ze in januari ademondersteuning 's nachts.
Dat werd laats uitgebreid naar permanent.

Het aanpassen van de hulpmiddelen liep chronisch achter de feiten aan.
Te denken valt dan aan: Tillift van actief naar passief, aanpassingen aan de stoel, eetrobot, spraakcomputer.

Op 17 april is er een PRG geplaatst voor het geven van sondevoeding.
Deze ingreep is waarschijnlijk te belastend geweest want 2 dagen daarna (19 april) moest Prijnie opgenomen worden omdat haar saturatie naar beneden schoot.
Zij kreeg vanaf dat moment permanent zuurstof ondersteuning en dat werkte goed waardoor zij 'dezelfde dag weer naar huis mocht.

Op zaterdag 21 april ging het 's middags na het verschonen niet goed.
Prijnie is toen met spoed naar het ziekenhuis gebracht.
Ze wilden daar wat foto's van haar longen maken.
De verpleegkundig gaf toen al aan dat ze dat ze die foto's waarschijnlijk niet meer ging halen.
Om kwart voor zeven is Prijnie op 64 jarige leeftijd overleden.